We Are Change Holland

Dit terwijl de westerse media zelf klaagt over het censureren door de Iraanse regering. Deze nieuwe techniek heet "deep packet inspection". Volgens The Washington Post zou China ook al gebruik maken van deze techniek, maar ook in het westen wordt deze al veel gebruikt. De Basij, een speciale politie eenheid die alleen bevelen neemt van de regering, heeft al laten weten de demonstraties niet meer te tolereren.

Obama en zijn administratie ontkennen verwikkeld te zijn in de verkiezingen en de demonstraties van Iran en dat de CIA actief is in de regio. Obama zelf spreekt soms toch wel met een dubbele tong. Kissinger daar in tegen, zegt dat Obama zelf een regering in Iran zal plaatsen als de revolutie zou falen.

Zbigniew Brzezinski had hier natuurlijk ook nog iets over te zeggen, in het kader van "intelligente manipulatie".

Maar hoe kan een land zo verdeeld zijn en zo in puin ligge? Laten we eens een kijkje nemen naar de geschiedenis van Iran.

 

 

Op 21 maart 1935 vroeg Sjah Reza Pahlavi dan ook de internationale gemeenschap om het land voortaan weer bij zijn oorspronkelijke naam te noemen: 'Iran'. Sjah Reza Pahlavi was officier en uiteindelijk in 1921 bevelhebber en brigade-generaal van de door de Russen opgerichte Perzische Kozakken Brigade. In dat zelfde jaar pleegde Reza Khan samen met de pro-Britse journalist Zia al-Din Tabatabaí een geslaagde coup waardoor de macht van de Kadjaren -sjah Soltan Ahmed Kadjar drastisch ingeperkt werd. De coup werd door russen gezien als verraad. Reza Khan streefde naar een westerse staat, maar dat zou het einde betekenen voor de monarchie en woede doen opwekken bij de sjiitische geestelijken en het volk.

Nadat Sjah Soltan Ahmed Kadjar in 1925 in ballingschap vertrok naar Frankrijk, riep Reza Khan zich zelf uit tot Reze Sjah. Hij verving de Sharia door een burgerlijke wet en nam de geestelijken hun bezittingen af. Hij verbood de moslims om een bedevaart te maken naar de Mekka en hij onderdrukte de Asjoera- festiviteiten. Ook Islamitische kleding zoals bijvoorbeeld de sluier en hoofddoek werden verboden, en het dragen van Europese Kleding werd verplicht. De vreedzame demonstraties die hier op volgden werden neergeslagen door de soldaten. De rol van de Islam in het openbare leven moest worden teruggedrongen. Men was nog wel vrij om zelf te bepalen waar hij/zij in geloofde, alleen je mocht het niet meer uiten of iemand mee lastig vallen. De bedoeling van Reza Sjah was dan ook om Iran in een paar jaar om te toveren in een moderne staat naar westers model.

In de jaren 30 was Nazi Duitsland een belangrijke handelspartner van Iran. Reza Sjah was er onder de indruk van Hitlers beleid, maar werd geen fascist. De Britten en Russen vielen Iran binnen in 1941, uit angst dat Iran uiteindelijk de kant zou kiezen van Nazi Duitsland en Italië. Door zijn verdenking van pro-Duitse gedachte werd hij verbannen naar Johannesburg en stierf uiteindelijk in 1945.

Rusland en Engeland hadden een gezamenlijk belang, namelijk: olie. Beide landen hadden een deel van het land bezet. De oudste zoon van Reza Sjah volgde zijn vader na zijn verbanning op en werd in 1946  koning. Uiteindelijk zijn de Britten, die de Sjah graag aan de macht zagen, vertrokken in 1946. Zij hadden tenslotte het 'Anglo-Persian Verdrag'.

Dat verdag was al in 1919 werd het Anglo-Persian verdrag getekend, een donkere pagina in de geschiedenis van Iran. Het verdrag hield in dat Groot-Brittannië het recht had om te gaan boren voor olie met de Anglo-Persian Oil Company. Het verdag was nooit geratificeerd door de Majlis. De "overeenkomst" is afgegeven door de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Earl Curzon, en getekend door Perzische (Iraanse) regering in augustus van 1919. Zij verklaarde een garantie van de Britse toegang tot Iraanse olie velden (waaronder vijf noordelijke provincies die voorheen door Rusland werden beïnvloed).

De Russen zagen echter meer in de pro-communistische Tudeh-partij. Nadat de Noord-Iraanse regio's Azerbeidzjan en Koerdistan zich met Russische hulp onafhankelijk verklaarden, maakte de Sjah een deal met Stalin. Olie in ruil voor de terugtrekking van het rode leger. Hierdoor kon de Sjah met gemak de gebieden weer terugnemen en had Stalin zijn zekerheid van olie.

Onder het bewind van Mohammad Reza Shah steeg echter de Amerikaanse invloed snel. Ook voor de Amerikanen was Iran van groot strategisch (vooral tegen de opmars van het communisme) en economisch (olie) belang. Vanaf 1947 gaf Amerika financiële steun aan Iran. De Britse invloed nog steeds sterk meespelen in de oliewinning. Anglo-Persian Oil Company werd Anglo-Iranian Oil Company (AIOC), waardoor een monopolie op de winning van olie ontstond. De Iraanse regering kreeg slechts een aandeel in de winst, maar had geen stem in de AIOC en moest zelfs een hoge prijs betalen voor de eigen olie.

In 1950 richtte Mohammed Mossadegh het Nationaal Front op. Met deze partij wou hij Iran zelfstandig maken en de rijkdommen van het land delen met de bevolking, in plaats van de westerse oliemaatschappijen. Al in 1952 werd Mohammed Mossadegh met een meerderheid van de stemmen benoemd tot minister-president van Iran. Dit succes had hij voornamelijk te danken aan het streven naar het nationalisatie van de Anglo-Persian Oil Company. Dit deed hij dan ook in 1952, tot ontzetting van de Britten en Amerikanen, die een internationale boycot op Iraanse Olie lanceerden. Ook werd gelijk het propaganda apparaat ingezet door Amerika en Engeland. De regering van Mossadegh werd afgeschilderd als communistisch en er werd gepropageerd dat deze regering Iran aan de Sovjets wilde uitleveren.

Mosaddeq kwam door zijn politiek in conflict met Mohammad Reza Shah. De macht van Mohammad Reza Shah werd in augustus 1953 versterkt door generaal Zahedi, die hulp kreeg van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA.

Kort daarna werd Mosaddeq gevangen genomen en kreeg hij drie jaar gevangenisstraf. Vervolgens werd een nieuwe overeenkomst voor de exploitatie van de olievelden getekend met een consortium van de belangrijkste Europese en Amerikaanse oliemaatschappijen. Deze overeenkomst bepaalde dat de Iraanse staat 50% van de winst kreeg. In de volgende jaren versterkte Mohammad Reza Shah zijn positie met steun van de Amerikanen. Zo werd politieke vrijheid tot een minimum beperkt. Door de oprichting van de Iraanse geheime dienst, de organisatie van Binnenlandse Veiligheid en Inlichtingen (SAVAK) in 1957, moesten de meeste politieke groeperingen dan ook hun activiteiten voortaan ondergronds voortzetten.

In december 1978 greep ayatollah Ruhollah Khomeini met zijn de Islamitische Revolutie de macht. De sjah vluchtte een jaar later naar Egypte, hij voerde de sairaha terug in en richtte de Iraanse Revolutionaire Garde op. Hij wilden de totale macht weer terug geven aan de geestelijken. Ook richtte hij in 1979 de Basij op. Een paramilitaire groep die alleen loyaal was aan Khomeini en de Iraanse Revolutionaire Garde. De IRG was opgericht in mei 1979 en speelde een belangrijke rol in de Irak-Iranoorlog.

Toen uiteindelijk in 1988 de bloederige oorlog ophield zonder een duidelijke winnaar, hadden er circa 1,6 miljoen mensen het leven verloren. De gevolgen van deze oorlogen waren/zijn nog vele jaren te voelen.Tot de dag van vandaag is de Iraanse Revolutionaire Garde nog altijd aan de macht.

Iran is nu de laatste jaren weer veel in het nieuws over dreigingen van het ontwikkelen van kernwapens. Israel beschuldigt Iran er al een tijd er van dat zij er op uit zijn in Israel van de kaart te vegen. Over de betekenis over deze uitspraken van Iran zijn de meningen nogal verdeeld.

Het martelen en executeren van mensen op straat en het onderdrukken van vrouwen en tegenstanders van de regering is niet te ontkennen. De beelden die te vinden zijn op het internet liegen er niet om, maar wat al eerder bleek uit de geschiedenis van Iran, zijn ook de meningen in de regeringen en machthebbende verdeeld.

Het Iraanse volk heeft in de laatste honderd jaar een lange weg gehad naar een democratie. In de steden zijn de mensen met name de jeugd en de vrouwen zeer westers gericht. Daarentegen is op het platteland en steden als Bam, veel armoede en radicalisering. Amerika heeft al eens laten weten te hopen op een revolutie in Iran. Dit zou veel schelen voor Amerika, gezien ze zich anders genoodzaakt voelen om militair in te grijpen. Dit zou de geloofwaardigheid van Amerika, noch de stabiliteit in het Midden-Oosten niet goed doen. Voor wat dat nog waard is?

Bush gaf de CIA al opdracht om Iran te destabiliseren, een tactiek die de CIA heel goed beheerst. Zo zou die CIA dus ook het helpen van opkomende revoluties. Op het eerste gezicht zou je kunnen zeggen: "Waarom niet, als het de mensen hun vrijheden terug geeft en de mogelijkheid biedt om zelfstandig te zijn?". Maar daar zit nou juist het probleem. Je hoeft bijvoorbeeld niet verder te kijken dan naar buurlanden Irak of Afghanistan. Welke vrijheden en welvaart?. Twee landen in puin geschoten, met als resultaat miljoenen doden. Beide landen spelen een belangrijke rol als je kijkt naar de plannen van de Neo-Con denktank genaamd Project for the New American Century, en de strategische belangen m.b.t. energiebronnen en transportatie.

Iran heeft ook een redelijke olievoorraad, maar hun gasvoorraad is de op één na grootste van de wereld (Rusland is nummer één). Laat gas nu net één van de belangrijkste energiebronnen zijn van de toekomst. Momenteel wordt er namelijk veel voorbereid en in het werk gezet om het gas als hoofd energiebron te gebruiken.

Het is goedkoop, makkelijk te transporteren, aanwezig in overvloed en laat het nou net voornamelijk voorkomen in de twee landen waar het Westen niet zomaar aan kan. In het boek Natural Gas and Geopolitics from 1970 to 2040 is hier veel over terug te vinden. Olie blijft ook een belangrijke rol spelen, maar zal uiteindelijk plaats maken voor aardgas.

Rusland en China houden nauwe banden met Iran en vooral China heeft belang bij Iraanse grondstoffen en strategische positie. Mocht de revolutie komen en de regering verwijderd worden, dan zou dit weer een tegenslag zijn voor China en er zorgen voor een verdere isolement van grondstoffen. China wordt met name door Amerika, maar ook door de belangen van Europa achtervolgd, waar ze ook maar grondstoffen proberen te krijgen. Van Afrika tot aan Pakistan worden de pogingen van China gedwarsboomd door het Westen, met als gevolg meer conflicten in de regio's, en tussen China, Rusland en het Westen. Ook levert dit een bijdrage aan de alsmaar stijgende prijzen en zorgt het voor druk op de wereldwijde economie. Het zou allemaal te samen best eens een wereldwijd conflict kunnen veroorzaken, met als gevolg vele oorlogen, nog meer terreur en het ontnemen van vrijheden voor veiligheid.

Alex Jones Show (Sunday Edition) 4/8:Kissinger & The CIA's Color Revolution in Iran

The Alex Jones Show 1/3:Obama Claims CIA Involvement In Iran "Patently False"

Een revolutie is van het volk. Het is dus niet aan het westen om deze te bepalen of te manipuleren. Een revolutie in Iran zou zo nog maar eens een begin kunnen zijn van een langer termijn in het gehele Midden-Oosten.

De vrouwelijke meerderheid in Iran  zouden in deze eventuele  'revolutie', nog (weer) een belangrijke rol kunnen spelen.

Als je echter dringend een revolutie mee wil maken, kan je hier beginnen in je eigen land, met het verbeteren van lokale problemen.

Auteur: Ivo (met enige assistentie van Julian)