De Simpsonwood-transcripties: bewijs dat de industrie weet hoe schadelijk Thimerosal is

Het Amerikaanse congress verplichtte het FDA en andere gezondsheidsorganisaties middels de FDA modernization act van 1997 om aan te geven hoeveel zware metalen er in de diverse farmaceutische stoffen aanwezig zijn. Het FDA en het CDC waren daardoor genoodzaakt onderzoek te verrichten naar de giftigheid van Thimerosal / Thiomersal.

Hun niet bepaald geruststellende bevindingen werden in Juni 2000 besproken op een vergadering in het Simpsonwood Resort in Norcross, Georgia. De transcripties van deze vergadering, die nu wordt aangeduid als de Simpsonwoods-conference, waren aanvankelijk geheim maar konden onder de 'Freedom of Information act'  worden verkregen door SafeMinds.

Gedurende deze hele periode bleef het CDC epidemologische studies verrichten naar de schadelijkheid van Thimerosal-vaccins op kinderen. Hun eerste analyses (en af te leiden uit contextuele factoren uit de meest nauwkeurig analyses) moeten een enorme schok zijn geweest, zoals blijkt uit de Simpsonwood-transcripties. Er bleek een significante toename van neurologische aandoeningen te zijn onder kinderen die de van kwik voorziene vaccins hadden ontvangen.

Volgend op de initiele analyse, paste de CDC de data aan door jongere, nog niet gediagnosticeerde jongeren bij de data te betrekken en door data op te nemen waarvan bekend was dat dit autisme ratio dramatisch onderschatte (als gevolg van slechte databases). Het CDC probeerde hiermee de onderzoeken bij te stellen naar een voor hun gunstigere uitkomst. Het was pas na al deze aanpassingen dat het rapport naar buiten kwam.

De Simpsonwood transcripties zijn hard bewijs dat de industrie wel degelijk op de hoogte is van het feit dat hun Thimerosal-vaccins schadelijk zijn.

Enkele citaten uit de transcripties:
 

Dr. Verstraeten: Page 40: “...we have found statistically significant relationships between the exposures and outcomes for these different exposures and outcomes. First, for two months of age, an unspecified developmental delay, which has its own specific ICD9 code. Exposure at three months of age, Tics. Exposure at six months of age, an attention deficit disorder. Exposure at one, three and six months of age, language and speech delays which are two separate ICD9 codes. Exposure at one, three and six months of age, the entire category of neurodevelopmental delays, which includes all of these plus a number of other disorders.”

 

Dr. Verstraten: Page 44: “Now for speech delays, which is the largest single disorder in this category of neurologic delays. The results are a suggestion of a trend with a small dip. The overall test for trend is highly statistically significant above one.”

Bron: Zaplog
Oorspronkelijk artikel: www.safeminds.org

Reacties

Anoniem (niet gecontroleerd)
afbeelding van Anoniem

Die destefano is oneervol de straat opgestuurt vanwege diefstal van 8,6 miljoen van clienten
(1 van de onderzoekers